سفر حجتالاسلام سید جلیل عربشاهی به شهرستان برخوار و شهر دولتآباد، در ادامه سلسلهبرنامههای ساختاری «سفر بنیان»، میزبان نشستهای متعددی بود که نخستین و یکی از کلیدیترین آنها، دیدار با مدیر آموزش و پرورش دولتآباد و جمعی از فعالان و مطالبهگران حوزه تعلیم و تربیت شهرستان برخوار به شمار میرفت. این نشست که با هدف […]
سفر حجتالاسلام سید جلیل عربشاهی به شهرستان برخوار و شهر دولتآباد، در ادامه سلسلهبرنامههای ساختاری «سفر بنیان»، میزبان نشستهای متعددی بود که نخستین و یکی از کلیدیترین آنها، دیدار با مدیر آموزش و پرورش دولتآباد و جمعی از فعالان و مطالبهگران حوزه تعلیم و تربیت شهرستان برخوار به شمار میرفت. این نشست که با هدف بررسی راههای تحول در نظام آموزشی و پیوند میان ساختارهای رسمی کشور با ظرفیتهای اصیل مردمی برگزار شد، فرصتی مغتنم فراهم آورد تا رویکرد جریان مکتب اسلامی در مواجهه با مسائل کلان آموزش و پرورش به بحث گذاشته شود. در آغاز این جلسه، پس از طرح دغدغهها و مطالبات گوناگون از سوی حاضران، حجتالاسلام عربشاهی به تبیین بنیانی جایگاه معلم در ادبیات تعلیم و تربیت توحیدی پرداختند. در تبیین ارائه شده، تأکید شد که یکی از آسیبها و چالشهای جدی در فضای آموزشی کنونی، تنزل و تقلیل جایگاه رفیع معلم به سطوح عاطفی صرف نظیر دوست صمیمی، مادر یا پدر دوم، یا صرفاً یک مشاور و شنوای ساده برای دانشآموز است؛ در حالی که از منظر مکتب، معلم از جایگاه علمی و هدایتی بلندی برخوردار است و فروکاستن آن، به تضعیف اساس علم و تربیت دقیق منجر خواهد شد.
برای برونرفت از این نقص ساختاری و بازگرداندن معلم به نقطه اصلی اثرگذاریاش، راهکار عملیاتیِ تکیه بر «ظرفیت خانوادهها» مطرح و تبیین گردید. نکتهای که سند تحول بنیادین آموزش و پرورش نیز بر آن صحه گذاشته اما در اجرا کمتر مورد توجه قرار گرفته است، این واقعیت است که وقتی خانوادهها ظرفیتهای اجرایی، فکری و مهارتی خود را به درون میدان مدرسه بیاورند، معلم از بار سنگین امور حاشیهای و متفرقه رها شده و میتواند تمام تمرکز خود را معطوف به رسالت اصلی آموزشی و تربیتی خویش سازد. بر همین اساس, پیشنهاد تشکیل «شبکه ظرفیت خانوادهها» در تمامی مدارس دولتآباد بهعنوان یک ضرورت ساختاری ارائه شد؛ شبکهای که کارکرد دوگانهای دارد: از یکسو قلبهای خانوادهها را به یکدیگر نزدیکتر کرده و از ظرفیتهای متقابل آنها برای حل مسائل درونگروهی بهره میبرد، و از سوی دیگر ارتباط عمیق، پایدار و معناداری میان مدیر، معلم، دانشآموز و والدین برقرار میسازد.
جزئیات اجرایی این شبکه پیشنهادی شامل صدور بخشنامههای حمایتی از سوی مدیریت آموزش و پرورش، برنامهریزی برای برگزاری نشستهای منظم هفتگی یا ماهیانه جهت انتقال تجربیات و اعلام ظرفیتهای مردمی، و همچنین اختصاص یک اتاق ویژه در هر مدرسه بود تا پدران و مادران هرگاه که تمایل داشتند، بدون موانع اداری دستوپاگیر، در فضای مدرسه حضور یافته و به گفتگو و هماندیشی با کادر آموزشی و دانشآموزان بپردازند. این پیشنهاد ساختاری با استقبال بسیار گرم و پرشور مدیریت آموزش و پرورش مواجه شد. در ادامه این بخش، الگوهای نوین آموزشی جریان مکتب اسلامی نیز معرفی گردید؛ از جمله طرح اثباتشدهی آموزش خواندن و نوشتن به کودکان در بازه زمانی فشردهی دو ماهه با تکیه بر پشتیبانی و مشارکت فعال مادران و پدران در منزل. این طرح نیز با واکنش بسیار مثبت مدیر آموزش و پرورش روبهرو شد و خروجی عملیاتی آن، توافق بر سر برگزاری یک جلسه تخصصی مشترک با معاون پرورشی شهرستان و جمعی از خانوادههای مکتبی بود. طی این توافق، مقرر شد طرحهای آموزشی مکتب بهصورت پایلوت در دو الی سه مدرسه از مدارس منطقه در سال جاری به اجرا درآید تا پس از ارزیابی دقیق نتایج و سنجش میزان پای کار آمدن خانوادهها، بستر لازم برای توسعه و تسری آن به سایر مدارس شهرستان در سال آینده فراهم گردد و تبادل شماره تماسها نیز ضمانت تداوم این تعاملات شد.