پخت نان در دورۀ موکب علمی سبزوار یک برنامۀ ثابت بود. هر روز صبح بوی عطر نان تازه، آن هم در پای تنور، خواب و خستگی فعالیتهای روز قبل را از تن بچهها درمیآورد. پخت نان برای بچهها فقط یک فعالیت جنبی برای تأمین نان صبحشان نبود؛ بلکه یک کلاس درس جدی و مهم بود […]
پخت نان در دورۀ موکب علمی سبزوار یک برنامۀ ثابت بود. هر روز صبح بوی عطر نان تازه، آن هم در پای تنور، خواب و خستگی فعالیتهای روز قبل را از تن بچهها درمیآورد. پخت نان برای بچهها فقط یک فعالیت جنبی برای تأمین نان صبحشان نبود؛ بلکه یک کلاس درس جدی و مهم بود که میتوانستند تحقق آنچه در حلقههای علمی از اساتید شنیده بودند را تجربه کنند.
خانم صانعی، که مسئول موکب علمی امام صادق علیهالسلام در بخش دختران هستند، میگویند: «علت اصلی پخت نان در دورۀ موکب علمی، ارتباط بچهها با فرایند تحقق علم طب اسلامی است. وقتی حکمتجویان موکب علمی در حلقۀ طب اسلامی از استاد خواص گندم یا پخت نان گندم تنوری را میشنوند، میبایست بستری برایشان فراهم شود تا این علم را به عمل برسانند و از نزدیک با سختیها و شیرینیهای پخت نان آشنا شوند. البته این کار در دورهها باعث سالمتر بودن بچهها نیز میشود. وقتی نانی که از هر جهت سالم است در غذاهای دوره مصرف شود، قطعاً بدن حکمتجویان سالمتر و برای علمآموزی آمادهتر هستند.»
پخت نان یک کار گروهی است. عدهای از بچهها صبح، زودتر از بقیه مشغول تهیۀ آرد و خمیر میشوند. عدهای باید تنورها را روشن کنند تا داغ شوند. تعدادی باید خمیرها را چانه بزنند و توی سینیها بچینند تا برای پخت مهیا باشد. بعد از آن، همه به ترتیب در صف تنورها میایستند و مشغول پخت نان میشوند.
سرکار خانم رستمی، عارفی، شیرزاد و محمدیپور از خانوادههای مکتب اسلامی سبزوار بودند که در کنار حکمتجویان برای پخت نان کمکشان میکردند.
بعد از این دوره، بچهها مکلف شدند تا در خانه امکانات پخت نان سالم را فراهم کنند و این تجربۀ شیرین را همراه خانواده ادامه دهند.